آدم در سازمان به این دلیل دنبال هم‌فکر می‌گردد که هم‌فکری امن است. هم‌فکر هزینه‌ی کمتری دارد. هم‌فکر در جلسه از حرفت پشتیبانی می‌کند، در راهرو سلام گرم‌تری می‌دهد، در ارزیابی پایان سال یادی از تو می‌کند. در زندگی روزمره هم همین‌طور است. حفظ نسخه‌ی فعلی از آدم‌ها و چیزهای اطرافمان، ارزان‌تر از این است که آن نسخه را به هم بریزیم و از نو بسازیم. بازسازی یعنی پذیرفتن این‌که سال‌ها چیزی را اشتباه دیده‌ایم. این پذیرش، تقریباً همیشه گران است.